Jak wypoziomować pralkę, żeby przestała wędrować.

Dlaczego pralka wędruje.

Bęben kręcący się z prędkością 1200 do 1600 obrotów na minutę nigdy nie niesie idealnie wyważonego wsadu. Mokre pranie zbija się na jedną stronę, a ta przesunięta masa wyrzuca na zewnątrz siłę obrotową wiele razy na sekundę. Zawieszenie wewnątrz obudowy jest po to, żeby ją pochłonąć, i pochłania — dokładnie do chwili, gdy sama obudowa może się ruszyć.

Jeśli jedna nóżka nie przenosi ciężaru, pralka ma dokąd iść. Każdy obrót popycha ją o ułamek milimetra, wszystkie popchnięcia idą w tę samą stronę, i po dwudziestu minutach wirowania pralka przebyła pół metra i opiera się o suszarkę. Hałas to objaw, który ludzie zauważają; prawdziwym kosztem jest obciążenie, które idzie przez łożyska bębna zamiast w podłogę.

Ta sama usterka psuje też własne wykrywanie niewyważenia w pralce. Wiele urządzeń przerywa szybkie wirowanie i rozkłada wsad na nowo, gdy wykryje nadmierny ruch, więc źle ustawiona pralka często daje długie programy i pranie, które wychodzi mokrzejsze, niż powinno.

Kołysanie liczy się bardziej niż pochylenie.

To ta część, którą większość poradników pomija. Pralka może pokazywać idealny poziom na wszystkich osiach i mimo to wędrować, bo w poziomie i stabilnie to nie ten sam pomiar.

Cztery nóżki na nierównej podłodze zachowują się jak czteronożne krzesło: trzy wyznaczają płaszczyznę, a czwarta dotyka albo nie. Jeśli podłoga jest lekko skręcona — bardzo częste na płytkach i niemal pewne na podłodze na legarach — obudowa może stać na zerze stopni, opierając się tylko na trzech nóżkach. Wolna nóżka to ta, która pozwala jej się ruszyć.

Zrób więc obie kontrole w tej kolejności. Najpierw usuń kołysanie, naciskając po kolei każdą parę przeciwległych narożników po przekątnej i wykręcając tę nóżkę, która pozwala pralce się przechylić. Dopiero potem ją wypoziomuj. Odwrotnie — nóżka, którą musisz później ruszyć, zepsuje twoje staranne poziomowanie.

Zanim dotkniesz nóżki.

Dwie rzeczy powodują dramatyczne wędrowanie, którego żadne poziomowanie nie naprawi, i warto je najpierw wykluczyć.

Blokady transportowe

Nowa pralka przyjeżdża z trzema albo czterema długimi śrubami przechodzącymi przez tylny panel, które przykręcają bęben do obudowy, żeby nie bujał się w transporcie. Muszą wyjść przed pierwszym praniem. Pralka, która wciąż je nosi, nie ma w ogóle działającego zawieszenia: niewyważenie bębna trafia prosto w obudowę, a ona będzie walić i gwałtownie się przesuwać. Jeśli twoja pralka została właśnie zainstalowana, a hałas jest przerażający, a nie tylko irytujący, wyjmij wtyczkę i zajrzyj na tylny panel, zanim zrobisz cokolwiek innego.

Nóżki są wykręcone za daleko

Pralka stoi najstabilniej tak nisko, jak pozwalają nóżki, bo daleko wykręcona nóżka to dźwignia. Jeśli ktoś wykręcił wszystkie cztery nóżki prawie do końca, żeby podnieść pralkę, wkręć je z powrotem i zacznij od dołu, podnosząc tylko te pojedyncze nóżki, które tego wymagają.

Poziomowanie krok po kroku.

Będziesz potrzebować klucza nastawnego albo plastikowego klucza dołączonego do pralki, oraz telefonu z otwartą poziomicą. Włącz libellę okrągłą na środku, która odczytuje obie osie naraz, i ustaw zakres na ±2°.

1. Opróżnij pralkę i wyciągnij ją. Bęben z wodą nie pokaże uczciwego odczytu, a potrzebujesz dostępu do wszystkich czterech nóżek. Uważaj na węże, gdy pralka wyjeżdża.
2. Najpierw wyzeruj telefon. Połóż go na powierzchni, której już ufasz, i dotknij Wyzeruj, żeby mierzyć pralkę, a nie fabryczne odchylenie swojego telefonu. Sekcja o kalibracji w głównym poradniku wyjaśnia, dlaczego to ważne.
3. Połóż telefon na tylnej części blatu, nad bębnem. Nie na pokrywie, która się ugina i często wystaje ponad ramę, i nie na pochyłym panelu sterowania. Płaska blacha za panelem to powierzchnia, która naprawdę podąża za obudową.
4. Usuń kołysanie. Naciśnij lewy przedni i prawy tylny narożnik, potem prawy przedni i lewy tylny. Każdy ruch oznacza, że jedna nóżka jest za krótka. Wykręcaj ją po ćwierć obrotu, aż obie przekątne będą sztywne.
5. Wypoziomuj przednie nóżki. Patrz na libellę okrągłą i podkręcaj niższy narożnik. Ćwierć obrotu to zwykle 0,2 mm wysokości, więc regulacja jest dokładniejsza, niż się wydaje.
6. Dokręć nakrętki kontrujące. Prawie każda regulowana nóżka ma nakrętkę, którą trzeba dokręcić do spodu obudowy. Pominięcie tego jest powodem, dla którego pralka wypoziomowana miesiąc temu już nie jest: drgania powoli wykręcają niezabezpieczoną nóżkę.
7. Odczytaj ponownie, potem test wirowania. Dokręcenie nakrętek często lekko przesuwa odczyt. Sprawdź libellę okrągłą jeszcze raz, wsuń pralkę na miejsce i puść wirowanie z dwoma ręcznikami w środku.

Samopoziomujące tylne nóżki.

Sporo pralek — w tym kilka modeli Bosch, Siemens, Neff i Beko — ma tylne nóżki, których w ogóle nie należy regulować ręcznie. Są połączone linką albo wahaczem pod podstawą i ustawiają się same.

Jeśli twoja je ma, procedura jest inna i trochę osobliwa: z przodem pralki uniesionym kilka centymetrów nad podłogę pozwól jej zdecydowanie opaść na podłogę. Tylne nóżki opadają do powierzchni i blokują się w tej pozycji. Potem regulujesz przednie nóżki ręcznie jak zwykle. Forsowanie samopoziomującej tylnej nóżki kluczem ją zniszczy.

Rozróżnisz je wzrokiem. Zwykła nóżka to gwintowany trzpień z płaskiem pod klucz i nakrętką kontrującą. Samopoziomująca nóżka nie ma nakrętki kontrującej i zwykle ma widoczną linkę albo dźwignię biegnącą do środka.

Jak bardzo w poziomie to wystarczająco.

Producenci są zwykle mniej wymagający, niż ludzie się spodziewają. Większość instrukcji prosi, żeby pralka mieściła się w granicach około 1° — niektóre ujmują to jako nie więcej niż 10 do 20 mm różnicy na szerokość pralki. To hojny cel i trafienie w niego nie jest trudne.

Celuj poniżej 0,3°, bo nic cię to nie kosztuje, ale nie goń setnych. Skalibrowany telefon to uczciwie przyrząd o dokładności ±0,2° do ±0,5°, więc odczyt 0,05° nie jest realną poprawą wobec 0,2° — mieści się w szumie. Uwagi o dokładności wyjaśniają, skąd bierze się ta granica.

I ufaj bardziej próbie kołysania niż liczbie. Pralka pokazująca 0,8° ze wszystkimi czterema nóżkami mocno na podłodze zachowa się lepiej niż taka z 0,1°, która przechyla się, gdy oprzesz się o narożnik.

Kiedy problemem jest podłoga.

Czasem z pralką jest wszystko w porządku, a z podłogą nie. Dwa przypadki powtarzają się często.

Podłogi drewniane na legarach

Pralka na piętrze albo na podłodze na legarach stoi na powierzchni, która się ugina i rezonuje. Poziomowanie nadal pomaga, ale podłoga ugina się pod obciążeniem i może oddawać energię pralce. Przesunięcie pralki bliżej ściany, gdzie legary są lepiej podparte, daje często więcej niż jakakolwiek regulacja nóżek. Płyta sklejki 18 mm rozkładająca obciążenie na kilka legarów to typowe rozwiązanie.

Płytki i wykładzina winylowa

Twarde gładkie podłogi dają nóżkom prawie żadnej przyczepności, więc drobne niewyważenie zamienia się w wędrowanie. Podkładki antywibracyjne pod każdą nóżką są tu naprawdę skuteczne i tanie. Podłóż je przed poziomowaniem, a nie po, bo zmieniają wysokość każdego narożnika.

Żeby sprawdzić, czy to pralka czy podłoga, połóż telefon bezpośrednio na podłodze w miejscu pralki, w każdej z czterech pozycji nóżek. Podłoga pokazująca to samo we wszystkich czterech jest równa i wina leży w nóżkach; odczyty rozbieżne o więcej niż pół stopnia mówią, że podłoga jest skręcona i że będziesz musiał wykręcić jedną nóżkę daleko. Poradnik o pomiarze podłóg omawia to jak należy.